Å trene hestar på asfalt er ikkje bra for beina til hestane. Det er faren for belastningsskadar som gjer at ein ikkje skal trave eller galoppere på asfalt. Det finnest døme på slike skadar i Hareid, og dette er eit problem som gjer at det vert vanskeleg å drive med hest. No er det bere ein grusveg att, på baksida av Grimstadvatnet. Der skal delar av vegen no asfalterast for å lage ei testbane for forskning på flytryggleik. Mange ryttarar i Hareid føler at problemet deira ikkje vert tatt på alvor. Det virkar ikkje som politikarane forstår at vi ikkje kan trene hestane våre skikkelig utan mjukt underlag. På asfalt kan ein kun skritte dei, ikkje la dei springe og strekke på beina. Snart må vi berre selge hestane våre alle saman, fortvilar Margit Nesset. Ridesporten er ein av dei raskast veksande sportane i landet. Kvart år vert det importert meir enn tusen hestar, og det vert bygd ridebaner og hallar som aldri før. Både i Volda og ålesundsdistriktet vert det satsa på å få fram talent i sprang og dressur, og ålesundaren Geir Gulliksen er mellom ryttarane i verdenstoppen. Men Margit Nesset føler sporten ikkje vert tatt like seriøst som andre sportar i kommunen. Når politikarar ikkje ein gong vil ta debatten med oss er det fortvilande. Dei som seier at det ikkje er mange nok som driv med ridning til at det er noko å satse på, veit ikkje kva dei snakkar om. Det er rundt rekna seksti hestar i kommunen, og dertil fleire ryttarar. Mange unge talent kunne ha utvikla seg om det hadde vore lagt tilrette for det. Eg kunne også gjerne tenkt meg å satse på sprangridning om eg hadde hatt høve til det. Etter at fotballen har fått kunstgrasbane synest eg at vi kan få disponere ei av grusbanene, foreslår ho. Hareid Ride- og køyreklubb har ei ridebane i Hjørungavåg, men kapasiteten er tildels sprengd. Bana er opptatt dei fleste kveldane i veka og det er behov for fleire stadar, meiner Nesset. Ho vil gjerne sende ei bøn til politikarane på Hareid om å tenkje på tilboda ein ridehall kan gje kommunen. Ein ridehall kan gje eit variert tilbod til folket i Hareid. Ikkje berre kunne ein ha rideskule, kurs og stemne for ridning. Det kunne også ha vore ein plass for hundeklubben, små konsertar, friidrett, barnehagar, utstillingar og messer. Ein forholdsvis billeg rubbhall, om ikkje anna, kunne ha vore nok. Fram i Hareidsmyrane er den rette staden for noko slikt, då kunne born og ungdom frå f.eks Herøy tatt bussen og vore med på ridekurs. Ei enkel oppstalling der ein kunne innlosjere hestane nokre netter i helgane hadde vore midt i blinken. Dette treng ikkje å vere dyrt, mogelegheitene er mange, foreslår ho med engasjemang. Ridande vert jaga frå private vegar, offentlege vegar vert asfalterte og nyleg vart ein travoppdrettar i Noreg frådømt retten til å trene hestane sine på ein offentleg grusveg. Det verkar som alternativa for trening av hestar minskar. Kva med å ri på fjellet då? Det er kjempefint det, men det som er farleg er at om noko skulle skje er det liten sjans for at nokon finn deg. I vinterhalvåret med mørke kveldar er det ikkje så lurt å stikke til skogs, åtvarar Margit. No håper Margit at problemet få ei løysning,og sender ballen vidare til politikarane.

Margit Nesset på hesten sin Speedy.